Samenvatting

In deze casestudy hebben studenten van vier verschillende opleidingen van de Hogeschool van Amsterdam (HvA), Faculteit Techniek, gewerkt aan een maatwerk advies voor drie bedrijven. Hierbij stond de ingroei van batterij elektrische voertuigen bij beperkte netcapaciteit centraal. Voor elk bedrijf zijn meerdere scenario’s doorgerekend op uurbasis. In deze scenario’s zijn er variaties gesimuleerd op het gebied van zonnepanelen, stationaire batterijen, het rittenprofiel en slim laden. Over deze drie specifieke casussen kunnen we concluderen dat: • de wens om (gedeeltelijk) te elektrificeren voor alle drie bedrijven mogelijk is met de inzet van zonne-energie en eventuele stationaire-batterijen, zonder concessies te doen aan de rittenplanning. • zonne-energie in grote mate ingezet kan worden voor elektrificatie van het wagenpark en de bedrijfsvoering. Dit kan in combinatie met een stationaire batterij, maar is niet in alle gevallen noodzakelijk. De inzet van zonne-energie zorgt voor een concurrerender kWh tarief. Stationaire batterijen zorgen vooral voor extra ingroei van elektrische trucks. Tijdens dit traject met de studenten werd duidelijk dat de beoogde regisseursrol van de logistiekstudent nog niet vanzelfsprekend is. De deelnemende opleidingen combineren nu nog geen energetische en logistieke kennis in één curriculum, waardoor studenten tijdens het project kennis moesten uitwisselen zonder brede gezamenlijke basis. Dit pleit voor eerdere en expliciete inbedding van thema’s als netcapaciteit, laadinfrastructuur, zonnepanelen en batterijen, gecombineerd met competenties als interdisciplinair samenwerken. Deze case studie kent beperkingen: drie specifieke bedrijven met een eigen context. Vervolgonderzoek kan zich richten op meer casussen en verdere uitwerking van de vereiste inhoudelijke kennis en het competentieprofiel van de logistiek regisseur in de energietransitie.