Samenvatting

Digitale technologie wordt steeds vaker ingezet om studenten in het hoger onderwijs te ondersteunen bij het reguleren van hun leren en het ontwikkelen van de daarvoor benodigde vaardigheden1–3. Hoewel veel studies positieve effecten rapporteren, is nog veel onduidelijk over welke kenmerken van technologische interventies precies bijdragen aan welke aspecten van regulatie van leren (RL)1,4–6. Deze studie is onderdeel van een meerjarig project waarin onderzoek wordt gedaan naar het ondersteunen van RL binnen flexibel hoger onderwijs. Om antwoord te krijgen op de onderzoeksvraag "Hoe kan technologie effectief regulatie van leren ondersteunen?" is een systematische review uitgevoerd. Hierin werden 136 empirische studies geanalyseerd waarin technologie ingezet wordt ter ondersteuning van zelfregulatie (ZRL)7, co-regulatie (CoRL)8 en/of socially shared regulation (SSRL)9 van leren in een authentieke context in hoger onderwijs. De studies zijn geanalyseerd op basis van de kenmerken van de educatieve context, methodologie, interventie en uitkomsten. Om meer zicht te krijgen op de werkzame ingrediënten van technologie-ondersteunde interventies10 gericht op RL wordt in de analyse gekeken naar de combinatie van medium (vorm) en methode (functie) in de technologie6,11,12. In deze bijdrage wordt een overzicht gegeven van trends in studieopzet, contexten, gebruikte technologieën en toegepaste methoden. Tevens wordt een evidence gap map13 gepresenteerd, waarin wordt gevisualiseerd voor welke combinaties van medium, methode en type regulatie positieve effecten bekend zijn. Het doel van deze bijdrage aan het congres is om onderzoekers en docenten (a) inzicht te geven in effectieve manieren om met behulp van technologie RL door studenten in hoger onderwijs te bevorderen en (b) handvatten te geven om de inzet van technologie in onderwijs te duiden aan de hand van hun vorm en functie.