Samenvatting

Deze theoretische verkenning onderzoekt hoe ruimtelijke ontwerpprincipes sociale interactie kunnen ondersteunen in geclusterde woonvormen voor ouderen. Op het niveau van wooncomplex, overgangszones en woning worden principes besproken die alledaagse ontmoetingen, gemeenschapsvorming en onderlinge betrokkenheid stimuleren. De studie laat zien hoe ontwerpprincipes zoals ruimtelijke opzetten, gedeelde routes, drempelzones en zichtrelaties sociale interactie, gemeenschapsvorming en onderlinge betrokkenheid kunnen ondersteunen. De bevindingen zijn relevant voor zowel nieuwbouw als de transformatie van bestaande gebouwen en vormen een basis voor vervolgonderzoek naar de praktische toepassing in de Nederlandse context.