Samenvatting

Doel De betrokkenheid van supraspinale structuren bij de controle van passieve bewegingen is nog onvoldoende opgehelderd. Eerdere studies leverden elektromyografisch bewijs voor snelheids- en type-afhankelijke veranderingen in spieractiviteit. Op basis van eigenschappen van mechanoreceptoren, leeftijdsgerelateerde veranderingen daarin, en de somatotopisch georganiseerde verbindingen tussen sensorische en motorische systemen, had deze studie als doel elektrofysiologisch bewijs te leveren voor de betrokkenheid van frontale cortexinhibitie en corticomotorische interacties bij de controle van passieve bewegingen. Methoden Twintig gezonde jongere en oudere volwassenen voerden passieve flexie- en extensiebewegingen van de elleboog uit bij drie door een metronoom bepaalde snelheden (20, 60 en 100 slagen per minuut), zowel in een continue als discontinue uitvoering. De continue conditie bestond uit bewegingen zonder pauzes tussen opeenvolgende bewegingen, terwijl de discontinue conditie pauzes bevatte tussen de overgangen van flexie naar extensie. De volgorde van de bewegingssnelheden werd geleidelijk opgevoerd om overdrachteffecten (carry-over) in veronderstelde weerstand tegen passieve bewegingen van hogere naar lagere snelheden te voorkomen. In alle condities werden elektro-encefalografische en elektromyografische gegevens verzameld. Alphakracht werd gebruikt als maat voor frontale cortexinhibitie en bèta corticomusculaire coherentie als maat voor hersen-spierconnectiviteit. Resultaten De inhibitie van de frontale cortex nam af (p = 0,036) en de hersen-spierconnectiviteit nam toe (p < 0,001) bij toenemende bewegingssnelheid. Daarnaast was de frontale cortexinhibitie 17% hoger in de discontinue conditie ten opzichte van de continue conditie (p = 0,005), terwijl de corticomusculaire coherentie 25,9% hoger was in de continue dan in de discontinue conditie (p < 0,001). Deze effecten waren onafhankelijk van leeftijd. Conclusie Frontale cortexinhibitie en hersen-spierinteracties zijn afhankelijk van de snelheid en het type passieve beweging. De huidige gegevens kunnen inzicht bieden in de processen die ten grondslag liggen aan pathologische spierspanning tijdens passieve bewegingen.