Samenvatting

Deze rapportage is opgesteld binnen de Proeftuin Toegankelijke Digitale Zorg (samenwerking van UMCG, Hanze, RUG en NHL Stenden, gesubsidieerd vanuit Nationaal Programma Groningen) en richt zich op de leerbehoeften van zorg- en welzijnsprofessionals in Noord-Nederland op het gebied van digitale zorg en digitale vaardigheden. Het onderzoek vormt onderdeel van het werkpakket Leren & Ontwikkelen (verzorgd door de Digitale Academie Noord-Nederland). Voor het onderzoek vulden 78 respondenten de online vragenlijst gedeeltelijk of volledig in en werden drie verdiepende interviews afgenomen. De resultaten laten zien dat zorgprofessionals digitale zorg zien als een belangrijk en onmisbaar onderdeel van de toekomst van de zorg. Respondenten noemen voordelen zoals efficiëntere werkprocessen, betere samenwerking, meer regie voor cliënten en een betere toegankelijkheid van zorg. Tegelijkertijd bestaan er zorgen over het behoud van persoonlijk contact, privacy en gegevensbeveiliging, technische problemen en de toenemende complexiteit van digitale systemen. Daarbij blijken verschillen te bestaan tussen functiegroepen, opleidingsniveaus en leeftijdsgroepen in de mate waarin men positief tegenover digitalisering staat. De behoefte aan verdere ontwikkeling van digitale vaardigheden is groot: circa 85% van de respondenten geeft aan dit belangrijk te vinden. Vooral digitale veiligheid, digitaal samenwerken, kritisch omgaan met digitale informatie en het efficiënt gebruik van bestaande systemen worden genoemd als relevante ontwikkelthema’s. Daarnaast is er veel interesse in kunstmatige intelligentie, gevolgd door elektronische patiëntendossiers, virtual en augmented reality en wearables. Hoewel de waardering voor gevolgd leeraanbod positief is, maakt minder dan de helft van de respondenten gebruik van scholing. Gebrek aan tijd, beperkte bekendheid met het aanbod en onvoldoende prioriteit binnen organisaties vormen hierbij belangrijke belemmeringen. Meer zichtbaarheid, ondersteuning en maatwerk zijn nodig om digitale ontwikkeling structureel te verankeren in de zorgpraktijk.