Samenvatting

Dit essay verkent de rol van ‘betrokken onderzoeksjournalistiek’, met name bij het onderzoeken van gesloten gemeenschappen, zoals religieuze groepen. Hoewel onderzoeksjournalistiek zich vaak als objectief presenteert, is totale neutraliteit onhaalbaar. De waarden en overtuigingen van onderzoeksjournalisten bepalen in hoge mate de vragen die worden gesteld. Dit essay pleit voor meer gesprek hierover. Openheid over het eigen perspectief en de erkenning dat de eigen blik beperkt is, is noodzakelijk. Dat betekent niet dat een onderzoeksjournalist het opneemt voor een bepaalde standpunt. Waarheidsvinding en recht doen zijn en blijven de basis: journalisten moeten onafhankelijk kunnen optreden en zich baseren op feiten. De journalist gelooft dat de waarheid, hoewel soms pijnlijk, uiteindelijk bevrijdend werkt en kan leiden tot herstel van onrecht.