Samenvatting

Dit project richt zich op het vergroten van de zelfstandigheid en autonomie van een 15-jarige leerling met Arthrogryposis Multiplex Congenita (AMC). Vanwege een ernstig gebrek aan hand- en armfunctie was zij tot voorheen niet in staat om alle soorten doppen zelfstandig te openen. De doppen die zij wel los kreeg, moest zij met haar voortanden openen. Dit bracht niet alleen kans op gebitsschade met zich mee, maar zorgde er ook voor dat zij tijdens de creatieve lessen voor veel stiften afhankelijk was van hulp, of beperkt werd in het gebruik van bepaalde stiften. Om dit probleem op te lossen is de CapTrap ontwikkeld: een compacte,mechanische dop-opener bestaande uit een functionele koker met flexibele weerhaakjes, waarmee stiften volledig handloos geopend en gesloten kunnen worden. Het ontwerpproces is systematisch aangepakt volgens het Double Diamond-model, opgebouwd uit de fases Discover, Define, Develop en Deliver. Het vooronderzoek startte meteen uitgebreide literatuurstudie naar AMC en ergonomie, gecombineerd met verschillende praktijkobservaties. Op basis van deze inzichten zijn vier ontwerprichtingen uitgewerkt, waarvan er vervolgens van een is verder ontwikkeld in drie concepten. Hieruit is doormiddel van fysieke prototypes en een trial-and-error proces in samenspraak met de leerling een doorontwikkeld tot eindproduct. De resultaten uit de testfase laten zien dat de CapTrap de zelfstandigheid van de leerling tijdens de lessen beeldende vorming aanzienlijk heeft vergroot. De benodigde tijd om een stift te openen nam met ruim 77% af. Bovendien is de leerling nu ook in staat om haar stiften volledig zelfstandig weer te sluiten. Gedurende de testperiode hoefde er slechts een keer kort extern ingegrepen te worden. Zowel de hoofdgebruiker zelf als haar medeleerlingen en docenten reageerden buitengewoon enthousiast. Geconcludeerd kan worden dat de CapTrap een succesvol antwoord geeft op de hoofdvraag. Het hulpmiddel voldoet aan alle gestelde ontwerpeisen en sluit naadloos aan bij de onderwijsvisie van de school. Het transformeert een voorheen (vrijwel) onmogelijke opgave tot een autonome vaardigheid, waardoor de leerling haar creatieve proces ongestoord en onafhankelijk kan doorlopen. De fysieke belasting is anatomisch verantwoord en dankzij het compacte design kan de CapTrap eenvoudig in een schooltas worden meegenomen. Voor eventueel vervolgonderzoek en verdere optimalisatie liggen er nog enkele kansen. Allereerst verdient de fixatiemethode nog extra aandacht, aangezien deze op specifieke ondergronden soms gevoelig bleek voor loslaten. Daarnaast wordt aanbevolen om met meetapparatuur en simulatiesoftware de exacte mechanische materiaalgrenzen te onderzoeken. Tot slot is het met het oog op een bredere maatschappelijke inzetbaarheid noodzakelijk om een grotere, diverse testgroep te betrekken. Ook wordt aanbevolen dat in een vroeg stadium medische en ergonomische experts bij het proces aansluiten.