Samenvatting

In Nederland wordt er jaarlijks gemiddeld ongeveer 6.000 keer een voorstekruisbandreconstructie (VKBR) uitgevoerd na een knietrauma. Minder dan de helft van de sporters keert terug naar het oorspronkelijke prestatieniveau en 10-20% loopt binnen enkele jaren een re-ruptuur op. Deze cijfers laten zien dat de huidige revalidatie, die vooral gericht is op de fysieke en biomechanische aspecten, onvoldoende aansluit op de complexe eisen van sportsituaties. In de recente literatuur is meer aandacht voor de neurocognitieve processen, zoals aandacht, besluitvorming en automatische motorische controle. Deze processen blijken zowel een rol te spelen bij het ontstaan van een VKB- letsel als bij het herstel na een reconstructie. Neurocognitieve verstoring na een VKBR kan leiden tot minder efficiënte bewegingsstrategieën en vertraagde reactietijden, wat het risico op re-ruptuur verhoogt. Daarom is het relevant om te onderzoeken hoe neurocognitieve training geïntegreerd kan worden in de vroege revalidatiefase (1A t/m 2B) om de terugkeer naar sport zo duurzamer en veiliger te maken. Het onderzoek laat zien dat neurocognitieve processen al in de vroege revalidatiefases na VKBR geïntegreerd kunnen worden (0 tot 24 weken). De vijf beschreven neurocognitieve kernprincipes bieden een kader om motorische taken te combineren met cognitieve prikkels, waardoor de automatische motorische controle wordt gestimuleerd. Hoewel de effectiviteit nog niet specifiek kan worden gemeten, toont dit onderzoek dat neurocognitieve training uitvoerbaar is binnen fase 1A tot en met 2B van het MCZ-protocol. Hierdoor worden sporters beter voorbereid op toenemende complexiteit in de later revalidatie fase. Met samenvatting in het engels. Includes a summary in English.