Samenvatting

Dit onderzoek richt zich op het optimaliseren van het outbound proces van Tramper Technology (TTNL) in Goes, ter voorbereiding op de groeiende export naar het Zuid-Afrikaanse filiaal (TTSA). De hoofdvraag luidt: hoe kan het outbound proces na begin juli zo worden geoptimaliseerd dat de doorlooptijd met minimaal 10% daalt, ter ondersteuning van een schaalbare internationale groei naar Zuid-Afrika?

Om deze vraag te beantwoorden is eerst het volledige outbound proces in kaart gebracht: van de inkooporder vanuit TTSA tot de expeditie order en uiteindelijke verzending. Hierbij zijn de knelpunten in de bestaande werkwijze geïdentificeerd, waaronder handmatige ERP-handelingen, ontbrekend grijpvoorraadbeheer, een tijdrovende containerbeladingsmethode met houten constructies en een gebrek aan overzicht bij de opslag van gepickte onderdelen. Deze bottlenecks leiden tot onnodige wachttijden, zoekwerk en een verhoogde kans op fouten.

De oplossingen voor deze knelpunten zijn uitgewerkt in drie categorieën: grijpvoorraad, RidderIQ en quick wins. Een wekelijkse ABC-voorraadchecklist vermindert backorders, uitbreidingen in RidderIQ — zoals pick aantallen op de expeditiebon en pakbon labels — besparen administratieve tijd, en praktische hulpmiddelen als een snijstandaard voor bubbeltjesplastic en herbruikbare stuwzakken leveren direct meetbare tijdwinst op. De implementatie van deze nieuwe werkwijze wordt uitgewerkt via het 8-stappenmodel van Kotter, waarbij per stap is toegelicht hoe medewerkers worden betrokken en hoe draagvlak wordt gecreëerd voor een blijvende gedragsverandering.

Dat schaalbare oplossingen noodzakelijk zijn, blijkt duidelijk uit de groeidata. Tussen 2024 en 2025 stegen containervrachten met 39% en luchtvrachten met 93%. Voor 2026 worden stijgingen van respectievelijk 223% en 164% verwacht, met vergelijkbare groei voorzien in 2027. Om deze volumegroei kostenefficiënt op te vangen wordt aanbevolen meer transport via 40ft zeecontainers te bundelen. Luchtvracht is weliswaar circa drie keer sneller, maar zeevracht biedt aanzienlijk meer laadcapaciteit tegen een tarief dat tot €2,50 per kilogram lager ligt. Voorwaarde hiervoor is dat TTNL en TTSA hun productieschema's transparant op elkaar afstemmen, zodat spoedluchtvrachten zoveel mogelijk worden voorkomen.

Naast de procesverbeteringen zijn ook de risico's in het outbound- en transportproces in kaart gebracht via een FMEA-matrix. Het grootste risico betreft pick fouten en onduidelijke opslag van onderdelen, wat leidt tot onvolledige zendingen en kostbare herstelacties. De matrix geeft per risico aan welke actie door wie moet worden ondernomen om kans en impact te verkleinen. Om de verbeteringen structureel te borgen zijn vijf KPI's voorgesteld -doorlooptijd, volledigheid van leveringen, aantal spoedzendingen, afkeur van onderdelen en on-time delivery - die via RidderIQ worden gevoed en overzichtelijk worden weergegeven in een dashboard.

De combinatie van procesoptimalisaties, ERP-uitbreidingen, gestandaardiseerde werkwijzen en risicomijdende maatregelen biedt een goede basis voor een doorlooptijdreductie van minimaal 10%. Door de grote variatie in onderdelen was het binnen dit onderzoek niet mogelijk concrete tijdsbesparingen te berekenen; structurele KPI-meting na implementatie is daarom een essentiële vervolgstap.